Project 'Dit zijn ik", de Gelderlander in beeld

We zijn allemaal een individu in een groter (sociaal, maatschappelijk) geheel. Maar wie is nu die Gelderlander? Wat typeert hem of haar? En welke plek hoort daarbij? Van kleinste kamertje tot grootste bos, de locatie laat zien wat voor hem of haar belangrijk is. Eén camera, twee lenzen, enkel het natuurlijke of aanwezige licht en zwart-wit.
Een zoektocht naar de Gelderlander. Wie is hij en hoe leeft en beleeft hij.

Dat is het uitgangspunt van de reeks foto’s die ik de komende periode wil maken. Mijn belangrijkste drijfveer is mijn liefde voor de fotografie en de mens.  Voor mij is er niets mooiers dan deze mens op een zo mooi en eerlijk mogelijke manier op mijn eigen-wijze vast te leggen, te bevriezen in een moment in het leven van. 

Facebook link met meer foto’s

‘Dit zijn ik’ den beginne
In 2016 had ik na jaren hard aandringen met zachte hand de eer om een van de meest markante en authentieke personen die ik ken  op de gevoelige plaat vast te leggen. In zijn natuurlijke habitat. Dat was later de inspiratie voor het project ‘Dit zijn ik’ .

Geert

Kekerdom 25 mei 2016

Kan iemand zichzelf zijn in mijn aanwezigheid. Kan ik als fotograaf de voorwaarden en sfeer creëren waarbij iemand als zichzelf kan worden geportretteerd..En dat los van elk oordeel. Enkel het beeld en de interpretatie van de waarnemer versus de waargenomene.
​Nu al een verrijking ook voor mezelf.

Michel

Doetinchem, 5 november 2017

Penny Leen

Deze dag was er een van uitersten wat betreft licht. Van een prachtige zonnige sfeervolle kamer zes hoog tot een kleine met spotjes verlichte oefenruimte. Met twee mooie muzikale dames die net zo veel verschillen als dat ze ook overeenkomsten hebben. Over passie, ontmoetingen en het leven. Dat is nu al het mooiste van dit project: mensen op een bijzondere manier leren kennen.

Penny Leen

Arnhem 6 november 2017

Dewi

Dewi

ARNHEM 6 NOVEMBER 2017

Lilian dzi

Dag 3 bracht mij van de heerlijke rust en ruimte in de Achterhoek naar een muziek paradijs in het Arnhemse. Wat een fijne dag weer. Van een schitterende oude boerderij waar wordt geleefd en onthaast naar een ruimte waar met passie wordt gewerkt. Mooie bijzondere mensen weer. Veel gelachen en te veel koffie gedronken.
​En aan het eind van de dag onmogelijke keuzes moeten maken maar wat ben ik blij dat ik hier aan begonnen ben.

Lilian

Sinderen 7 november 2017

Tudor dzi

Tudor

Arnhem 7 november 2017

Marietta dzi

Dag 4 werd deze nuchtere Gelderlander voor het eerst van haar leven bependelt aan een zere knie en verrek, of juist niet, het deed echt wat. Een middag met bijzondere romans met plaatjes en een fijne positieve sfeer en energie tussen machtige bomen.
Merk dat het fantastisch is om dit te mogen doen maar ook best inspannend. Veel indrukken, verhalen, verschillende onbekende, inspirerende plekken en emoties. Ik had het allemaal niet willen missen.

Marietta

Arnhem 8 november 2017

Dag 5 was zo’n rollercoasterdag. Heel veel in een paar uur tijd. Vooral veel gelachen, highs en lows en prachtige kunst dat begon als uitlaatklep maar nu zo veel meer is. Ik val in herhaling denk ik maar wat een intens mooie uitdaging ben ik aangegaan.

Patricia

Arnhem 10 november 2017

Hendrik Jan dzi

​In een volgend leven kom ik terug als muzikant. En Achterhoeker. Voelt toch altijd een beetje als een soort thuiskomen. Zeker als je zo enthousiast met een big smile en de lekkerste senseo op een werkelijk schitterende, schilderachtige locatie welkom wordt geheten. Mooie ontmoeting met een gepassioneerde harde werker. Muzikant en een van de creatieve breinen achter de Zwarte Cross en de Feestfabriek. Ooit begonnen uit verveling en liefhebberij voor de motorsport op een weiland met wat motorwedstrijden en een bandje. Inmiddels uitgegroeid tot een mega festival waar niemand meer omheen kan en met de nuchtere humor van de Achterhoek

Hendrik Jan

Zelhem 15 november 2017

Floor dzi

​Pubers/jeugd…. onrustig en fladderend als het herfstige seizoen. Veel respect voor alle leraren en leraressen. En de prachtige dame van vandaag even in het bijzonder. Met rok en schijnbaar zonder de roll maar maar die moet je in dit vak echt wel hebben. En zij heeft dat. Ook dit is het leven van een bezielde muzikant. Want muziek maken en spelen als belangrijkste inkomstenbron is helaas maar voor weinig muzikanten weggelegd.

Floor

Rheden 16 november 2017

Gerdy dzi

Het allermooiste aan dit project is de mensen die ik ontmoet en hun verhalen die ik mag vertellen met beelden. Vandaag was zo’n dag die daar nog eens een extra dimensie aan toevoegde. Dat iemand je zo’n inkijk in haar leven gunt en zichzelf zo kwetsbaar op kan stellen, voelt wel heel speciaal. Een prachtig, krachtig, warm en vooral vrolijk, positief mens.

Gerdy

Arnhem 21 november 2017

Zo’n dag dat de gezelligheid en vier bakken koffie met pepernoten de (off)focus en beschadigde bestanden moeiteloos inhaalt. De reden, als ik die al nodig had, om nog eens terug te gaan. Al was het maar omdat natte, bevroren tenen en vingers de toch al haperende inspiratie geen extra goed doen. En dat lag niet aan de bewoners noch de omgeving.  Op een plek waar het prachtige verval en de vergankelijkheid in harmonie leeft met het schitterende resultaat van de noeste arbeid van zijn bewoners en hun vrienden en familie.

Willemien en Theo

Sinderen 3 december 2017.

​Muzikanten zijn vaak een bijzonder prettig slag volk. Gevoelig, (emotioneel) intelligent, warm en open minded. Boeiende levensgenieters met humor ook. Hoewel wat goede ellende en drama niet mag ontbreken omdat daar vaak de mooiste creatieve dingen uit voort komen. Ik zie ze bijzonder graag.
Vandaag stuurde ik opnieuw de weidse landen in over de verlaten wegen van de Achterhoek op zoek naar de Gelderlander. En naast muzikant ook nog één met wat andere creatieve talenten en motorische interesses. Een mooie ontmoeting thuis bij.

Ronald

Ijzerlo 5 december 2017

Op een van die mooiste dagen van het jaar, koud met sneeuw, blauwe lucht met sluierende wolken en een zonnetje dat het water en het ijs schitterend goud kleuren, reisde ik af naar Stokkum. Thuis bij een gepassioneerd mens in alles wat ze doet en uitstraalt. In een oer Hollands landschap met paarden, schapen en koeien inclusief een prachtige kijk op een molen. Verliefd geworden op dat uitzicht kocht zij samen met haar man een vervallen woonhuis. Anderhalf jaar geleden in de avonduren en spaarzame vrije tijd begonnen met de sloop en opbouw van een droomhuis. Nu al een droom levend. Dat voel je aan alles. Mooi.

Ellen

Stokkum 12 december 2017

Vandaag was het de beurt aan Caatje Carin. Markant en authentiek. Thuis waar zo’n beetje alle toffe spullen van alle rommelmarkten en Switchen een plekje hebben gevonden. Zelfs als er eigenlijk geen plek meer was. Iedere ruimte in het huis zelf is ongeveer een smurf hoog en breed en als je er gaat zitten kom je de eerste twee uur niet meer weg zo veel is er te zien. En te horen want je verveeld je er geen seconde. En als je dan uiteindelijk toch buiten geraakt en je denkt ‘veilig’ weg te komen, is daar nog de tuin. Met recht het verlengstuk van het huis. Showroom en Paradijsvogels samen, gewoon in Kekerdom. Een bijzondere, warme en fijne plek waar je als bezoeker het gevoel krijgt dat je helemaal jezelf kunt zijn tussen al die spullen en hun bewoners .

Carin

Kekerdom 14 juni 2018

Toen ik Rijno vroeg waar hij geportretteerd wilde worden hoefde hij geen seconde na te denken: op het honkbalveld. Jarenlang de plek waar hij als jonge jongen begon met deze sport en waarmee hij het door talent en hard werken ver heeft geschopt als pitcher. In tijden die nog redelijk spartaans waren als het ging om belasting van jonge ledematen en wat zijn tol in de jaren heeft geëist.Inmiddels is hij al even topsport gepensioneerd en zijn zijn honkbal, knuppel en outfit al een tijdje in de kast verdwenen. Prachtig en ontroerend om te zien hoe de herinneringen en het vuur en de liefde voor de sport in de ogen, de geest en het lijf na al die tijd nog altijd woekert. En voor even weer op het veld tot leven  kwam.  

Rijno

Arnhem 16 juni 2018

Een van de mooie dingen van dit project is dat ik op plaatsen kom waar ik anders niet snel zou komen. En dat mensen je toelaten in hun verhaal.  Vandaag was ook weer zo’n bijzondere dag. Ik probeer me altijd een voorstelling te maken van de plek waar ik heen ga en deze was nog mooier  en overweldigender dan ik me had voorgesteld, een prachtige natuurcamping in de Achterhoekse bossen. De manier waarop in dit geval twee krachtige individuen op natuurlijke, liefdevolle en respectvolle wijze een werden met die omgeving en elkaar, was het allergrootste kadootje. 

Erik en Betty

Doetinchem 18 juni 2018.

Hoewel Groningse Friese Brabantse Gelderlander Stefan zich thuis voelt waar hij is heeft hij een speciale band met Nijmegen. Als muzikant speelde hij bijvoorbeeld in verschillende formaties al zo’n zes keer in poppodium Merleyn. Daar begint onze ontmoeting deze middag.Bbijzonder hoe deze jonge creatieve muzikant in het contact zo rustig en bescheiden overkomt en op het podium altijd volledig los gaat. Emotioneel, fysiek en explosief  Dat voelt niet als een act maar laat een andere kant van deze man zien die net zo echt en prettig is als op deze prachtige zonnige middag in deze fijne stad. Een mooi contrast.

Stefan

Nijmegen 20 juni 2018

Dag 16 was ik op een schitterende plek die net zo kleurrijk en eigen is als zijn bewoners. Eigenlijk zou ieder kind de kans moeten krijgen zo op te groeien te midden van de natuur, weg van te veel overbodige luxe en overdadige prikkels. Een warm welkom op een bijzondere plek tussen de Beuningse heuvels. Eentje uit de reeks met meerdere Gelderlanders met een hoofdrol voor de jongste deelneemster van het project die in het begin vooral niet op de foto wilde en daarna als een waardig model de show stal. Prachtig kind..

Gaja

Beuningen 24 juni 2018 

Gaja en Hans

Beuningen 24 juni 2018 

Vandaag ontmoette ik een prachtig mens. Geboren in Syrië. Open, positief, humoristisch en welwillend, op zoek naar vrijheid, veiligheid en dat beetje geluk. Vol verwachtingen en dromen net als jij en ik. Laten we dit mooie mens alsjeblieft de kans geven dat te vinden. Net als wij die kans hebben gekregen omdat we toevallig hier geboren zijn. Stel jezelf open voor voor de mens en het schitterend mooie spel van deze man op de Saz. Dat is een rijkdom die je niet vindt als je de wereld afsluit en (ver)oordeelt zonder die te kennen..                   

Ferhad Jan

Ooij 3 juli 2018

Door een oproep te doen via facebook kreeg ik voor dit project vooral reacties van mensen die ik in meer of mindere mate al kende. Dat dat vaak toch nog verrassingen opleverden tijdens de gesprekken en het maken van de foto’s was al tof.  Daarnaast heb ik ook nog  een aantal mensen ontmoet die ik helemaal niet kende. En zij mij niet. Dat vind ik bijzonder. Dat ze de ‘uitdaging’ dan toch aangaan en mij als vreemde toelaten, niet in een afstandelijke studio maar thuis,  in hun huis en leven. Vandaag Silvano. Geboren in Kaapverdië. Wat mij direct opviel was zijn mooie, zachte uitstraling. Bij sommige mensen heb je dat, dat je je gelijk op je gemak voelt en het zo gemakkelijk is met elkaar tot een  gesprek te komen. 

Silvano

Nijmegen 2 augustus 2018 

Een van de boeiende aspecten van dit project is de plaats die mensen uitkiezen om te worden geportretteerd. Plaatsen die iets zeggen over hen, die belangrijk voor ze zijn. Met de dingen die belangrijk voor ze waren of zijn. Vandaag op de geboortegronden van deze man.  Je jeugd, het gezin, daar waar je opgroeit vormt je als mens, als individu. Materie vergaat of wordt vervangen maar de mooie herinneringen kunnen nooit worden afgebroken. Opgroeiend in een prachtig dorp met stadsrechten was de muziek belangrijk  en de weg naar een wereld daarbuiten. Muzikant wordt je niet, dat ben je. En dat is deze man in al zijn vezels. Mooi.

Mike

Aalten 18 augustus 2018 

Dag 20, was ik in Arnhem met een muzikant, fotograaf, levensgenieter en gedreven in alles. In de stad waar zijn hart ligt maar waar zijn benen hem ook weer graag wegvoert.  De stad waarmee hij verbinding zoekt maar die hij ook afstoot. Koffie drinkend en pratend over zijn passies, de stad, het leven en de stadsdichter Jesse bracht ons naar grote hoogten. Het dakterras van de Rozet en de glazen hoogtevreesvreters van de immer in de steigers staande Eusebius kerk.  En voor we het wisten waren we zo maar drie uur verder. Wat een feest weer. 

Tse

Arnhem 2 oktober 2018 

Soms verteld een foto het hele verhaal

We hadden al wat plaatjes geschoten toen ik in de schuur een oude mini skelter met aanhangertje zag staan. “Oh, die is een leuk voor een foto .”zei ik, waarop Martijn direct het setje pakte en iets meer in het licht zette zodat ik er een goede foto van kon maken. “Zou wel leuk zijn als jij er ook bij gaat staan.” zei ik, waarop Martijn direct reageerde: “Zal ik er op gaan zitten?”  “Oh nee joh! Dat hoeft niet “riep ik uit. Zo’n klein ding, dacht ik, dat wil ik niet op mijn geweten hebben dat er wat gebeurt, zo laag. Dat kan niet joh. Uh, 92 en zo he.  Ik had de woorden en gedachten nog niet uitgesproken en bedacht  of hij zat er al op.  Broos en toch zo sterk zat hij als een kind zo blij, ondeugend en eigengereid op een speelgoed karretje waar ik zelf nog niet eens op zou gaan zitten zo klein.  Ontroerend. Dat dus.

Na een leven van hard werken op hun eigen bedrijf , een kippenboerderij, straalde de liefde, energie en levensvreugde nog immer van het erf af bij Martijn en zijn vrouw Teuni.  Zo mooi.

Martijn

18 juli 2019

Vandaag was ik in Varsseveld bij een schoenmaker die 42 jaar geleden de zaak van zijn vader overnam die in 1951 de winkel opstartte. De laatste 33 jaar was hij ook bekwaam reparateur. In de loop van de jaren heeft hij de schoenenverkoop terug zien lopen met name door de opkomst van het internet winkelen. Einde dit jaar legt hij definitief de hamer neer en trekt hij de stekker uit de 13.000 euro schuurmachine die hij ooit voor 500 euro kocht. De naaimachine stamt nog uit het beginjaar toen de winkel 68 jaar geleden voor het eerst haar deuren openden. De schoenmaker en zijn zaak straalt een en al nostalgie en vakmanschap uit. De apparatuur heeft de tand en de geseling des tijds doorstaan maar aan alles komt een eind. Toch spijtig, dat verlies van echt vakwerk en de wegwerpcultuur. Zelf heb ik nog stoffen boots, festivalschoenen noem ik ze, van ik denk wel vier jaar oud die ik zo af en toe met secondelijm weer repareer.
Een mooie middag in het pand waar deze schoenenreus woont en werkt en een fijn gesprek met een man die het vak al die jaren met liefde en als eenmanszaak met keihard werken, 6 dagen in de week, draaiende heeft gehouden. Veel fotografie en ander plezier Hans met alles wat je in de toekomst gaat doen . Dat heb je 1000% verdiend.

Hans

Varsseve1d 29 september 2019

Ik heb bijna 16 jaar van mijn werkend leven gewerkt op de Kibboets,  de zorgboerderij van de OG Heldringstichting. De laatste 9 met deze man, de beheerder  die op het terrein van de boerderij woont. Goede, lieve, grappige en prettige collega’s maken de wereld van verschil. Het bepaalt voor een heel groot deel met welk plezier je naar je werk gaat.  Gerard is er zo een die het elke dag weer fijn maken om op te staan. Een echte boer, nuchter waar het moet maar met een groot hart voor zijn dieren. En zoveel boeren ken ik niet maar deze is ook nog eens fijn als mens. Dat hij daarnaast veel meer is dan dat, vind ik net zo mooi. In al die jaren dat ik de stichting heb verlaten (5 jaar) niets verandert en nog steeds bevlogen in zijn werk. Ook al wordt dat zo richting pensioen begrijpelijk ook wel iets minder.  Desalniettemin iedere keer weer fijn om hem te zien en te spreken.  En super dat hij mee wilde doen met dit mooie project. Spreekt een gelukkig mens.

Gerard

Zetten 29 oktober